Książka, którą masz w ręce, Drogi Czytelniku, jest owocem mojej długiej drogi lekarskiej. Stanowi ona próbę przedstawienia rozważań etycznych przeżywanych przez chorych, którzy znaleźli się przy końcu swojej życiowej drogi. Tacy pacjenci inaczej przeżywają swoje dolegliwości i schorzenia, niż chorzy młodzi czy w środkowym okresie życia, którzy nie dostrzegają jeszcze śmierci na horyzoncie swojego bytu. Opracowanie to nie ma żadną miarą charakteru następnego podręcznika etyki, omawiającego kolejne problemy etyczne. Jest ono próbą obiektywnej oceny dylematów i kontrowersji etycznych w odniesieniu do końcowego okresu życia człowieka i przy zaistniałych różnych teoriach i modelach etyki lekarskiej. Oceny tej dokonuje lekarz, który przez wiele lat opiekował się chorymi umierającymi, leczył ich z empatią, stosując współczesną hipokratesowską etykę medyczną pod postacią tzw. personalizmu realistycznego.