Św. Brygida (1303 – 1373) miała doświadczać mistycznych spotkań z Jezusem i Matką Bożą już jako dziecko. Objawienia te otrzymywała bądź w stanie ekstazy, bądź w stanie świadomości tego wszystkiego, co się działo wokół niej i w niej. Widziała obrazy i słyszała słowa. Czasem były to tzw. wewnętrzne oświecenia umysłu – bez pośrednictwa czegokolwiek z dziedziny poznania zmysłowego.  Pozwalały jej one zrozumieć właściwy sens obrazów, symboli czy dźwięków.

Mimo tych doświadczeń i pragnienia życia kontemplacyjnego posłuszna woli ojca wyszła za mąż. Przykład jej życia przemienił również jej męża i dzieci. Siła oddziaływania św. Brygidy sięgała jednak dalej niż najbliższa rodzina – wpływała na życie europejskich dworów, negocjowała w czasie wojen, wywierała nacisk na papieża.

Najbardziej znane widzenie św. Brygidy dotyczy tzw. Tajemnicy Szczęścia – obietnic złożonych przez Jezusa wobec tych, którzy będą praktykować zalecone w objawieniu modlitwy. Jest to jednak zaledwie wąski wycinek tego, co zostało jej przekazane i co zostało spisane. spisane przez jej sekretarzy. W mistycznych spotkaniach z Jezusem św. Brygida doznawała wizji czasów ostatecznych, znajdowała odpowiedzi na nurtujące ją pytania, otrzymywała wyjaśnienia dotyczące kwestii teologicznych oraz wskazówki i pouczenia związane z codziennym życiem i praktykami religijnymi.