Także słowo Boże jest jak ogień, czemu trudno się dziwić. Jeżeli Bóg jest ogniem trawiącym, jeżeli Jego chwała to ogień, jeżeli Jego tron otaczają ogniste istoty Serafiny (saraf znaczy po hebrajsku „płonący”), to jakiej innej natury może być Jego słowo? Doświadczył, czym jest słowo Pana, Jeremiasz, i dał temu wyraz w dramatycznym wyznaniu w następstwie bolesnych przeżyć, jakie go spotkały w trudnej misji proroka: „I powiedziałem sobie: Nie będę Go już wspominał ani mówił w Jego imię! Ale wtedy zaczął trawić moje serce jakby ogień, nurtujący w moim ciele. Czyniłem wysiłki, by go stłumić, lecz nie potrafiłem” (Jr 20,9). Jeżeli Bóg jest Ogniem trawiącym, Jego słowo nie może nie być ogniem, który przepala, uświęca, upodabnia do  Źródła, od którego pochodzi. Sięgając po Pismo Święte, człowiek wierzący musi być przeto świadomy, że jakby sięgał po węgle żarzące!
(ze Wstępu)