„Savoir-vivre”, inny od tych tradycyjnych, nie roszczący sobie pretensji do ogarnięcia całego wielkiego obszaru przyjętych konwencji, bo też – chociaż skupiony na sacrum – nie ograniczający się do wyliczenia nakazów i zakazów. Starający się natomiast pogłębić niektóre motywy zachowań, które zakłócają nam relacje z braćmi w wierze, akurat wtedy, kiedy jesteśmy razem w domu Ojca.