Głównym celem uzdrowienia wewnętrznego jest nawrócenie, przemiana serca, uzdolnienie do miłości otrzymywanej i dawanej. Tym uzdrowieniem jest w najgłębszym sensie Chrystus, który leczy złamanych na duchu, jest nieustannym przyjściem i zdrowiem dla tych, którzy się źle mają. Wyrazem, owocem i sensem uzdrowienia wewnętrznego jest pojednanie przynoszące pokój, który udziela się innym wokół nas.

Autor wskazuje drogi uzdrowienia w różnych przypadkach zranień: z powodu wypaczenia miłości ojcowskiej lub macierzyńskiej, wywołanych konfliktami wśród rodzeństwa, pochodzących z chorobliwego poczucia winy, mających źródło w nadużyciach natury seksualnej lub wynikających z braku dojrzałości emocjonalnej czy z potrzeby uznania i akceptacji.