„Kto jest moim bliźnim?”; „Co to jest miłosierdzie?” – zastanawiamy się nad tym od wieków. Dla Agnieszki, bohaterki prezentowanej książeczki, pytanie o miłosierdzie otworzyło furtkę do krainy pięknych historii, które babcia opowiada jej przed snem.
Opowieści o „miłości, którą widać” inspirują nas do odpowiadania na wezwanie Jezusa do bycia wrażliwym na potrzeby drugiego, niezależnie od tego, ile aktualnie mamy lat. Razem z małą Agnieszką poznamy siedem historii dzieci, które, pomagając innym, stawały się „małymi ciałem, wielkimi duchem” apostołami Pana Jezusa – świadkami Jego miłości. Agnieszka zrozumiała, że czynienie miłosierdzia jest „łatwe i trudne równocześnie”, dlatego:
„(…) najpierw trzeba mieć takie otwarte, „widzące” oczy, czyli trzeba zobaczyć tych, którzy potrzebują miłosierdzia”. Jak to zrobić? Przeczytajcie i „zobaczcie” sami.