Bruno Ferrero oddaje do rąk czytelnika już trzeci tom krótkich opowiadań dla ducha. Większość z nich nie była jeszcze w Polsce publikowana. Część opowiadań włoskiego autora przywołuje prawdziwe wydarzenia, a część zanurza się w świecie fikcji, gdzie fantazja i cudowność mają pełne prawo bytu.

Opowiadania mówią o lękach i dylematach egzystencjalnych, na przykład o potrzebie bycia kochanym i strachu przed odrzuceniem, o umiłowaniu życia i lęku przed śmiercią. Każdy może w nich odnaleźć istotną część siebie.

Opowieść rozbrzmiewa przez długi czas, jest niczym przyłożona do ucha muszla, która opowiada o oceanie. Oddziałuje zaskakująco – z głów czytelników wyciąga pytania niczym iluzjonista gołębie z cylindra i wybiega w przyszłość niczym ogrodnik, który już w momencie zasiewu, widzi kwitnące rośliny.